Abendfreden
De Welt is rein so sachen, As leeg se deep in Drom, Man hört ni weenn noch lachen, Se’s lisen as en Bom. Se snackt man mank de Blæder, As snack en Kind in Slap, Dat sünd de Wegenleder Vœr Köh un stille Schap. Nu liggt dat Dörp in Dunkeln Un Newel hangt dervær, Man hört man eben munkeln, As keem’t vun Minschen her. Man hört dat Veh int Grasen, Un Allens is in Fred, Sogar en schüchtern Hasen Sleep mi vær de Föt. Das wul de Himmelsfreden Ahn Larm un Strit un Spott, Dat is en Tid tum Beden – Hör mi, du frame Gott!Klaus Groth
Impressum | Inhaltsverzeichnis | Kostenlos
http://www.plattdeutsche-gedichte.de - Design and Service © 2009-2012 Achim Schmidtmann. All Rights Reserved.
